AD ABSURDUM by Czarek Zieliński

Twórcy reklam dostarczają dzieciakom modnej ostatnio rozrywki, a mianowicie "Gry w reklamę". Na czym polega ta zabawa? Gracze stają obok siebie na przeciwko telewizora i rywalizują, kto szybciej wykrzyczy nazwę reklamowanego produktu. Długość rundy wyznacza czas trwania bloku reklamowego. Po nim następuje chwila przerwy, czyli trzeba obejrzeć fragment filmu lub jakiegoś programu i rozgrywana jest kolejna runda. Zdecydowanie najlepszym kanałem jest Polsat, ponieważ w ciągu godziny można rozegrać aż trzy, długie i wyczerpujące rundy. Tu grają wyłącznie zawodowcy. Walka jest zacięta i trwa do ostatniego spotu. Emocji nie brakuje, a wyniki zawsze są dwucyfrowe. Początkujący trenują na TV4, Animal Planet i wielu innych kanałach tematycznych. Wytrawni gracze zdecydowanie wolą reklamy, w których nazwa produktu nie pojawia się od razu. Tu liczą się godziny spędzone przed telewizorem, a nie tylko spostrzegawczość czy umiejętność szybkiego czytania. Mocny akcent muzyczny na początk...

W projektach i w uwagach czuć wiosnę: "W dolnym prawym rogu dajemy grafikę, ale bez tej czeresni jednak - zbyt sie rzuca w oczy barwa, a moze zamiast niej damy ogorka zroszonego kroplami wody z ciepłego wiosennego deszczu w mazurskim parku pod brązowo czerwonymi liścmi dębu... rozmarzylem sie - podsumowując - zamiast czeresni ogorek"

"Może dodać jakiś efekt zroszenia albo świeżego zerwania, żeby chciało sie zjeść te rzodkiewki prosto z ziemi"

"Zdjęcia ładują się bardzo długo, a jak się załadują to są do wywalenia"

"Za mało to kobiece i zwiewne, może powinien robić to grafik ze szminką na ustach"

Pracowałem dla klienta, który sprzedawał w dużych hipermarketach, wszystko co jest potrzebne do budowy i dekoracji domu. Z wykształcenia ekonomista, rzadko uśmiechnięty, przebył bardzo długą drogę w strukturach swojej sieci, aby na koniec zasiąść w fotelu dyrektora marketingu. Od działu z oświetleniem do warszawskiej centrali. Przykład błyskotliwej kariery; zajęło mu to 7 lat. Miał ogromną wiedzę jako sprzedawca. W roli marketingowca nie czuł się pewnie. Jako dyrektor marketingu miał nieznośną manierę zasłaniania ręką obowiązkowych elementów lejałtów narzuconych przez CI. Robił to nagminnie i z rozbrajającą miną, zadawał retoryczne pytanie: - A co ten sklep reklamuje? Robienie projektów bez ogromnej pomarańczowej betoniarki lub monumentalnej zielonej młotowiertarki nie miało najmniejszego sensu. Kiedy na kolejnej prezentacji zakrył logo, górny pasek i hasło, poderwał się pracownik działu obsługi klienta, podszedł do tego niewielkiego człowieka: - Czy mogę prosić pana wizytówk...

Czy ma znaczenie, co mamy na wizytówce? Oczywiście, że ma. I to ogromne. Przekonałem się o tym, gdy na ważnym spotkaniu wręczyłem klientowi wizytówkę mojej żony (pracowaliśmy w jednej agencji i pomyliliśmy firmowe torby). Gość na mnie patrzył przez okrągłą godzinę, a ja kompletnie nie wiedziałem, o co mu chodzi. Myślę, że do dzisiaj opowiada w formie anegdoty, co mu się przytrafiło na spotkaniu w dużej sieciowej agencji. Rozmawiał z mężczyzną w wieku średnim, niezachowującym stosownej powagi - od którego otrzymał wizytówkę kobiety w randze dyrektora działu obsługi klienta. Przypuszczam, że do dzisiaj się głowi, czy byłem przed operacją zmiany płci, ale już miałem nowe wizytówki czy wręcz przeciwnie.